TURİSTE 'HELLO' DEMEK

Sıcağın yaktığı bir öğleden sonraki saatlerdi. Oralarda görmeye pek alışkın olmadığım 2 turist sıcağa rağmen yokuşu tırmanarak muhtemel bir şekilde İstiklal Caddesi'ne ulaşmak gayretindeydi. Sıcağın boşalttığı yokuşun sonuna doğru 2 de çocuk belirdi. Adımlarını hızlandırmak isteğindeki heyecanla biri,

- Hello ne demek, dedi. Diğerinin yanıtı biraz ilginçti:

- Bay bay demek...

Yüzümde çocukların masum laflarına dair belirmeyi alışkanlık haline getirmiş bir tebessüm oluştu. Onlar yokuşu tırmanmaya başlamış, bense düzlüğe inmekteydim. Başımı arkama çevirdim, düşündüm. Hayatlarında turistle nadir karşılaşan çocuklar olduklarını tahmin ediyordum. Acaba hangisi 'Gel, gidip konuşalım' diye cesaretlendirmişti diğerini? Onlara 'Hello' diyerek yapacakları şirinlik onlar için bir muziplikti.

Tebessümümde çocukluğum aklıma geliverdi. Biz de, ne zaman bizim oralarda değişik insanlar görsek kendimizi gösterme çabasına girerdik. Çocukluk böyle bir şeymiş. Masum, heyecan dolu olabilmekmiş. Sonunu hesap etmeden yaramazlık yapabilmekmiş. Şimdi anımsıyorum da, sadece özlemekle kalıyorum. Herkes gibi...